กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เมื่อครั้งที่ฉันยังเป็นเด็ก... ประตูเล็กๆบานหนึ่งได้
เปิดให้ฉัน และรับฉันเข้าสู่ด้านในด้วยความอบอุ่นอย่างหาที่เปรียบมิได้ ในที่
แห่งนั้นคนทุกคนต่างทำเพื่อฉัน ดูแลรักษา อบรมสั่งสอน ปลอบโยนและช่วยเหลือ ด้วย
ความจริงใจที่ไม่ได้ปรุงแต่งขึ้นแต่อย่างใด พวกเขาต่างทำด้วยใจรักและบริสุทธิ์ ที่นี่เป็นดั่งบ้านหลังที่สองของฉัน ที่อยู่แล้วรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย....

วันคืนหมุนเวียนผ่านไป ฉันพบปะกับผู้คนมากหน้าหลายตา น่าแปลก
ทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน แต่ฉันกลับรู้สึกวางใจและเป็นกันเอง สงสัยนี่ละมั้งที่
เรียกว่าครอบครัว... บางครั้งฉันก็คิดว่าที่นี่ไม่ดี ฉันไม่อยากมาแล้ว แต่ยัง
ไงเสียฉันก็ต้องมาอยู่ดีนั่นแหละ ฉันเคยไม่พอใจและว่ากล่าวบ้านหลังนี้ในทาง
เสียๆหายๆ ตอนนั้นฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่ผูกพัน และอยากที่จะไปให้พ้นๆซะ
จนกระทั่งมาถึงวันนี้ฉันกลับรู้สึกเสียใจอย่างประหลาด ผูกพันโดย
ไม่มีสาเหตุ ทันทีที่เขาประกาศว่า จะไม่มีอีกแล้ว...ที่นี่ ฉันแทบจะร้องไห้ ตลอดระยะเวลา9ปี ความรัก

ความผูกพันคงจะแทรกซึมผ่านเข้ามาในสายเลือด โดยที่ไม่
รู้ตัว ผู้ที่ไม่ได้ประสบเองคงไม่เข้าใจหรอก พวกเขาเหล่านั้นไม่เคยเข้าใจอะไร
เลย...และฉันก็ไม่อาจบรรยายความรู้สึกทั้งหมดออกมาเป็นตัวอักษรให้เขาเข้าใจได้ด้วย
เวลา ณ ขณะนั้น มันเหมือนจะหยุดโลกไว้ทั้งใบ มันเหมือนฝันร้าย
ที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้ ฉันทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกทั้งมวลเหมือนว่าจะถูกสูบหายไป
ผ่านในอากาศธาตุ มันว่างเปล่า...
ต่อไปนี้ฉันจะใช้ทุกนาทีให้มีค่า จะทำทุกวันให้ดีที่สุด เพื่อที่จะได้เก็บภาพ
ความทรงจำและความรู้สึกดีๆเหล่านี้ติดตัวตลอดไป
ฉันอยากบอกว่า ถึงแม้จะมีคนมายึดโรงเรียนเราไปได้ แต่เค้าจะไม่
มีวันเอาสิ่งอื่นใดไปได้เลย เพราะสายเลือดแห่งอุรสุลินจะแทรกซึมอยู่ในตัวเรา และเรา..จะเป็นกุหลาบวัฒนาตลอดไป จะเป็นคนของที่นี่ตลอดไป

ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะทำใจยาก แต่ฉันจะขอให้ทุกคนพยายามทำใจ เพราะกุหลาบวัฒนาไม่
เคยหายไปไหน แต่จะยังคงสถิตอยู่ในใจเราทุกคนตลอดกาล นับตั้งแต่วันแรกจนวันสุด
ท้าย เสียงคลื่นริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาจะยังคงก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาท สายตา
ที่เฝ้ามอง ปลายนิ้วที่สัมผัส และความผูกพัน ระหว่าง...ครู นักเรียน พี่ๆเจ้า
หน้าที่ หรือแม้กระทั่งตึกอาคาร จะอยู่ในใจเราเสมอ
หากวันใด มีคนมาถามเราว่า เรามาจากโรงเรียนอะไร เราจะยินดีตอบ
ด้วยความภูมิใจว่า โรงเรียนกุหลาบวัฒนาค่ะ
ด้วยเกียรติแห่งนักเรียนรุ่นสุดท้าย เราจะไม่ทำให้ใครผิดหวังและจะสร้างชื่อ
เสียงที่ดีงามให้แก่โรงเรียนนี้ต่อไป

โรงเรียนที่เราอยู่มานานเกือบครึ่งชีวิต โรงเรียนที่คอยพร่ำสอนอบรมเรา โรงเรียนแห่งนี้ ที่เราอยู่มานานถึง 9 ปี เวลา 9 ปีนั้นดูเหมือนยาวนาน แต่สำหรับเรานั้นมันช่างแสนสั้น ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่เรากลับรู้สึกถึงความผูกพันที่แน่นหนาและอบอุ่น น่าแปลกที่ตอนแรกนั้นเรากลับไม่รู้สึกถึงความผูกพันนั้น แต่พอเมื่อเราได้รู้ว่า โรงเรียนที่เราผูกพันมานานต้องถูกลบหายไป เรากลับคิดถึงมัน กลับโหยหาถึงความอบอุ่นที่เคยได้รับจากสถานที่แห่งนั้น นี่สินะที่เขามักจะพูดกันว่า "กว่าจะมารู้ซึ้ง ก็สายเกินไปเสียแล้ว"

แต่ว่า...เราก็ยังเชื่อ เชื่อว่าสายสัมพันธ์ที่มองไม่เห็นแต่แข็งแกร่งนั้น จะเชื่อมโยงหัวใจของพวกเราทุกคนเข้าด้วยกัน ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน เราจะทำอะไร เราก็จะยังคิดถึงกันเสมอ และสายเลือดแห่งการรับใช้ SERVIAM ก็จะยังหมุนเวียนอยู่ในกายของพวกเราตลอดเวลา ไม่เปลี่ยนแปลง ถึงแม้จะไม่มีโรงเรียนที่ให้กลับไปนึกย้อนถึงความหลังเก่าๆ แต่เราก็ยังจดจำถึงความสุขที่ได้รับจากสถานที่แห่งนั้นได้มิรู้ลืม

 

KLN 79

 

Comment

Comment:

Tweet

ศิษย์เก่า กุหลาบวิทยา แต่ก็มีความผูกพันกับกุหลาบวัฒนาเหมือนกัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน คิดถึงวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ ปะปนเข้ามาในช่วงเวลานั้น คิดถึงเสมอ

#16 By (58.8.26.81|58.8.26.81) on 2015-07-23 15:42

ศิษย์เก่า กุหลาบวิทยา แต่ก็มีความผูกพันกับกุหลาบวัฒนาเหมือนกัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน คิดถึงวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ ปะปนเข้ามาในช่วงเวลานั้น คิดถึงเสมอ

#15 By (58.8.26.81|58.8.26.81) on 2015-07-23 15:42

ศิษย์เก่า กุหลาบวิทยา แต่ก็มีความผูกพันกับกุหลาบวัฒนาเหมือนกัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน คิดถึงวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ ปะปนเข้ามาในช่วงเวลานั้น คิดถึงเสมอ

#14 By (171.96.182.18|171.96.182.18) on 2015-07-23 08:24

ศิษย์เก่า กุหลาบวิทยา แต่ก็มีความผูกพันกับกุหลาบวัฒนาเหมือนกัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน คิดถึงวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ ปะปนเข้ามาในช่วงเวลานั้น คิดถึงเสมอ
big smile

#13 By (171.96.182.18|171.96.182.18) on 2015-07-23 08:23

ศิษย์เก่า กุหลาบวิทยา แต่ก็มีความผูกพันกับกุหลาบวัฒนาเหมือนกัน เราก็เหมือนพี่น้องกัน คิดถึงวันเก่า ๆ ที่ผ่านมา ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มีทั้งความสุข ความทุกข์ ปะปนเข้ามาในช่วงเวลานั้น คิดถึงเสมอ

#12 By (171.96.182.18|171.96.182.18) on 2015-07-23 08:21

ขออนุญาตแชร์นะคะ big smile

#11 By GGB (103.7.57.18|14.207.238.83) on 2013-02-28 20:55

อ่านแล้วซึ้งค่ะ....

ไม่ได้กลับมาที่กลนตั้งนาน หายไปกว่า 10ปีแล้วพี่เองก็เคยเรียนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนนี้มาตั้งแต่พี่ป.1 พี่เรียนจบจากที่นี่ไปตอนป.6 ไปเรียนอยู๋โรงเรียนรัฐบาลของม.ต้น (แต่เดิมที่กลนเปิดสอนตั้งแต่ป.1ถึงม.3) ที่ยุบไปน่ะก็เพราะว่าหลวงพ่อจากรรกลว(กุหลาบวิทยา)จำชื่อคุณพ่อไม่ได้แล้วแต่คาดว่าน่าจะไปอยู่โบสถ์อาสนวิหาร อัญสัมชัญเค้ามาขอซื้อที่ดินของกลน ในตอนนั้นรู้สึกก่อนที่ซิสเตอร์ เพ็ญศรี ห่อเร จะย้ายไปประจำการอยู่ที่มาแตร์เดอีก็ตาม อาจารย์ที่กลนต่างก็ย้ายไปสอนที่ มาแตร์เ้กือบหมด(ยกเว้นครูกลอเรียที่กำลังจะเกษียณไปแล้ว รู้สึกนะ?)ไม่เว้นแม้แต่ ครูพรพิิมล<-ท่านคนนี้สอนดีมาก สอนได้ทั้งวิชานาฏศิลป์(ซึ่งใจแกรักมาก)กับวิชาภาษาไทย(อันนี้ก็เข้มงวดไม่แพ้กัน) แล้วหลังจากนั้นกลว จากที่เดิมเคยเป็นชายล้วน ก็กลับมาเป็น สหศึกษา (หรือก็คือรวมกับกลน หญิงล้วนของพวกเราเอง) รุ่นพี่แต่ละคนที่จบไปก็ไม่เหลืออะไรอีกแล้วนอกจากความทรงจำที่ดีที่พวกเราเคยอยู่ในรั้วของ กุหลาบวัฒนาตลอดไป


จากรุ่นพี่ศิิษย์เก่า กุหลาบวัฒนาปีก่อนๆ(จำรุ่นไม่ได้แล้ว เพราะมานานกว่า20ปี ว๊อททททท?)

#10 By ♔ツバサ†アリア☆ on 2011-07-28 18:30

พี่ก็ กลน เหมือนกัน ตั้งแต่ปี 2517 แนะ ตอนนั้นยังมี KG อาจารญ์ใหญ่ชื่อ ครูแดงต้อย คิดถึงโรงเรียน พอกลับไปงง...มากเลย เพื่อนๆ หายไปไหน ตามกันไม่เจอเลย ในกลุ่มมี 16 คน ทุกวันนี้ บางทียังฝันถึงเลย

#9 By PUI (27.130.94.57) on 2011-07-22 19:45

อ่านแล้วซึ้งจัง
พี่เองเป็นศิทย์เก่าของกุหลาบวัฒนา นานมากแล้ว เรียนตั้งแต่ที่นั่นยังมี KG (เข้าใจว่านะจะเป็นเตรียมปฐม) เรียนที่นั่นจนกระทั่งจบมัธยมปีที่ 3 รวมแล้วเป็นสิบปีครบพอดี คิดถึงคุณครู คำสั่้งสอนของคุณครูยังจำได้ทุกวันนี้(ตอนนี้จบจากที่นั่นมาร่วมสิบปีได้แล้ว) บรรยากาสของกีฬาสี งานโรงเรียน กิจกรรมเข้าค่าย เสียงหัวเราะ เพื่อนๆ คิดถึงจังกุหลาบวัฒนา

#8 By rainnie (190.160.147.188) on 2010-12-23 05:43

พี่ก็เป็นศิษย์เก่าเหมือนกัน

แต่จำรุ่นไม่ได้แล้วละ

ตอนเรียนอยู่มหาลัย พอไปเจอโรงเรียนอีกทีก็งง เหมือนกันว่าหายไปไหนแล้วเนี่ย

อยากรวมเพื่อนๆอีกจัง แยกย้ายกันไปหมดเลย

#7 By (124.121.94.166) on 2010-03-09 01:15

พี่ก็ตามหาชมรมศิษย์เก่าเหมือนกันค่ะ กลับจากตปท. ไปหาที่โรงเรียนแล้วงงเลยค่ะ

#6 By miki (203.155.120.191) on 2010-02-02 15:29

พี่ก้อเป็นหนึ่งในนักเรียน โรงเรียนกุหลาบวัฒนา เช่นกัน
จบมาก้อนานมากแล้วค่ะ คิดถึงทุกครั้งที่ผ่านแม่น้ำเจ้าพระยา เลย อ่านข้อความแล้วก้อรู้สึกหดหู่นะคะ แต่ดีใจค่ะที่มีรุ่นน้องน่ารัก ๆ แบบนี้ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ

#5 By arricl (118.175.64.195) on 2009-10-13 01:44

หวัดดีจ้า! พอดีเจอข้อความของคุณ คุณเรียน ก.ล.น. รุ่นสุดท้ายหรอ อืม เราก็จบ ก.ล.น.มาเหมือนกัน
ยินดีที่ได้รู้จักนะ

#4 By run_ego@hotmail.com (58.9.88.228) on 2009-04-20 14:55

โย่ววว ดีจ้าๆๆ นุ่น วันที่ไปตอนนั้นเราเกือบแย่เหมือนกัน ฝนตกแล้วปกป้องโดสุดชีวิต 555+ อ่านเรื่องทำคาแรกเตอร์ไม่หมด ติดไว้ก่อนเน้อไว้มาใหม่

เดี๋ยวแอดลิงค์ไปเน้อ แต๊งกิ้วที่ชวนมา~~

#3 By MoNoNoKe (125.25.144.104) on 2006-05-07 22:15

อีกนิด ตกลงกระดาษเจ้จาเอาคืนมั้ยอ่ะ กะลังจะมุบมิ้บแล้วเนี่ย วาดYเส็จแล้ว หุหุ

#2 By - on 2006-03-21 14:21

อ่านแล้วซึ้ง คิดถึงวันเวลาเก่าๆที่ผ่านมา... บอกตามตรงว่าไม่อยากให้รร. ถูกยุบเลย... (แล้วทำไมต้องเปลี่ยนชื่อเป็นรร.นั้นด้วย )
รักโรงเรียนนี้...ถึงจะไม่มีอีกแล้ว ก็จะเก็บไว้ในความทรงจำ!!)
ปล.เราแอดblog1ล่ะน่อ

#1 By catdolljin (61.91.92.40) on 2006-03-21 14:07